St. Patrick’s Cathedral

St. Patrick’s Cathedral is een van de grootste kathedralen van het land en beslaat een heel huizenblok in Midtown Manhattan. De architectuur is uniek. Door de neogotische bouwstijl, de vele glas-in-loodramen en de prachtige bronzen deuren is dit historische monument echt bijzonder. 

Even over de geschiedenis van St. Patrick’s Cathedral. In de 19e eeuw kwamen steeds meer katholieken naar New York. Om hen op te vangen stelde de aartsbisschop van New York, John Hughes, voor een nieuwe kathedraal te bouwen. De bouw begon in 1858. Zowel arme als rijke mensen droegen bij aan de financiering. In 1879 was de kathedraal eindelijk klaar. Al jaren verwelkomt ze mensen en toeristen die komen bidden of gewoon de schoonheid willen bewonderen.

Veel mensen verwarren deze kerk met The Basilica of Saint Patrick’s Old Cathedral, die ten noorden van Little Italy aan Mulberry Street staat. Little Italy is een wijk van New York waar vroeger veel Italianen woonden. Bij de opnames van de film The Godfather werd deze kathedraal gebruikt voor een doopscène. 

In de noordelijke toren hangen 19 klokken, en elke klok is vernoemd naar een heilige. Alle klokken kunnen worden bespeeld via een klavier in de galerij. Vroeger zaten er ijzeren staven aan de klepels waarmee de klokken werden geluid. Sinds de jaren vijftig zijn ze elektrisch. 

In de crypte van St. Patrick’s Cathedral liggen negen voormalige aartsbisschoppen van New York begraven. Naast hen ligt maar één leek begraven: Pierre Toussaint. Die uitzondering is er om meerdere redenen. Hij was in de 19e eeuw een filantroop, werd geboren als slaaf en wijdde zijn leven aan het helpen van mensen in nood. Hij wordt ook gezien als de vader van de katholieke liefdadigheid in New York. In 1996 eerde paus Johannes Paulus II hem met de titel Venerabilis, de volgende stap in de katholieke kerk op weg naar heiligverklaring. Eerst werd hij begraven in Old St. Patrick’s Cathedral, maar vanwege zijn nalatenschap kreeg hij later een plek in St. Patrick’s Cathedral. 

Een leuk weetje: de kerk speelt ook een rol in de popcultuur. De hit “California Dreamin’” uit de jaren zestig noemt St. Patrick’s Cathedral zelfs bij naam. Dat decennium is overigens goed gedocumenteerd, en het zat vol leven en kleur. Het nummer “California Dreamin’” van The Mamas & the Papas verwijst dus naar deze kerk. In de tekst verlangt de zanger naar warmte en veiligheid. Uit het lied kun je opmaken dat de bladeren in Californië nooit bruin worden, omdat dennen en palmbomen niet van kleur veranderen. En de lucht is er nooit grijs (smog was er toen nog niet). In het tweede couplet komt de kerk voorbij. De zanger loopt de kerk in om aan de bijtende kou te ontsnappen. Hij blijft er eigenlijk niet graag, maar doet alsof hij bidt. Zo kan hij binnen blijven en een beetje warmte opdoen. 

De sombere sfeer van het nummer paste perfect bij de jaren zestig, want Amerika maakte toen een zware tijd door. Het lied wordt nu sterk met oorlogssoldaten geassocieerd. In 1965 begon bovendien de Vietnamoorlog voor de Verenigde Staten, en het land rouwde nog om J.F. Kennedy. 

In de kathedraal vind je ook cadeauwinkels waar je kaarsen en allerlei andere spullen kunt kopen. Je kunt de kathedraal altijd steunen met een donatie tijdens je bezoek. Wil je een kaarsje aansteken, dan draag je $5 bij. Een kaars aansteken om te bidden is in alle tradities een heilig ritueel. Daarvoor maak je eerst je hoofd leeg en bepaal je je intentie om te bidden. Dan maak je het kruisteken en bid je. Heb je de kans in persoon gemist, dan kun je ook via de officiële website een gift achterlaten. Elke cent van je donatie gaat naar het ondersteunen en onderhouden van de kathedraal. 

Al met al is een bezoek aan St. Patrick’s Cathedral zowel spiritueel als emotioneel. Je stapt even terug in de tijd en kunt je verwonderen over de schoonheid en de rustige sfeer. Of je nu gelovig bent of niet, je bent hier altijd welkom. De kathedraal maakt gegarandeerd indruk op je!