The Maman Statue

Rzeźba Maman zachwyca nie tylko skalą, ale też historią. Louise Bourgeois stworzyła oryginał w 1999 roku na zamówienie dla Turbine Hall w londyńskiej Tate Modern. Potem powstała seria odlewów z brązu, a jeden z nich znalazł stałe miejsce w Ottawie, dumnie stojąc przed National Gallery of Canada.

 

Na pierwszy rzut oka wysoki pająk może wydawać się groźny. Spójrz jednak uważniej: pod odwłokiem i tułowiem zwisa worek z 32 marmurowymi jajami, delikatnymi, bezbronnymi i chronionymi. To zestawienie siły i czułości nie jest przypadkowe. Rzeźba jest głęboko intymnym portretem matki Bourgeois, Josephine, która zajmowała się renowacją tapiserii i prowadziła warsztat naprawy tekstyliów należący do jej męża. Tak jak pająki przędą i naprawiają sieć, tak robiła to jej matka.

 

Światowa ikona:

Oryginalna Maman powstała dla Turbine Hall w londyńskiej Tate Modern w 2000 roku. Dziś wersje tej rzeźby stoją w miastach na całym świecie, ale ta w Ottawie jest chyba najbardziej fotogeniczna.

 

Temat na całe życie:

Pająk po raz pierwszy pojawił się w twórczości Louise Bourgeois w 1947 roku, jako niewielki rysunek tuszem i węglem, na długo przed powstaniem monumentalnych rzeźb.

 

Głęboko osobiste początki:

Matka Bourgeois zmarła, gdy artystka miała 21 lat, a ta strata naznaczyła ją na całe życie. Rola matki jako tkaczki i konserwatorki tapiserii stała się emocjonalną i symboliczną nicią przewodnią pająka.

 

Coś więcej niż pająk:

Dla Bourgeois pająk nie był stworzeniem budzącym strach. Był symbolem opiekuńczym i ochronnym, sprytnym i niezastąpionym, zupełnie jak jej matka.

 

Metafory w metalu:

Maman pełna jest metafor: przędzenia, tkania, chronienia i odbudowy. Wszystkie wywodzą się z języka tekstyliów i sztuki naprawiania.

 

Ulubienica publiczności:

Mimo nietypowej formy rzeźba stała się jednym z najchętniej fotografowanych miejsc w Ottawie. Często zobaczysz ludzi stojących pod nią i podziwiających kontrast między jej ogromnymi odnóżami a kruchymi jajami, które chroni.